در برنامه «جان من ایران» از رادیو تهران، گفتوگوهایی با یكی از شاگردان بشری حسینی خامنهای و نیز دختر سردار شهید سلامی انجام شد؛ گفتوگوهایی كه بر ویژگیهای آموزشی، اخلاقی و خانوادگی چهرههای مطرحشده تمركز داشت و تلاش میكرد تصویری عاطفی و آرمانی از آنان ارائه دهد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی رادیو تهران ، این برنامه با گفتوگوی مجری با «كوثر الزهرا صباغ»، دانشآموز 18 ساله مدرسه فرهنگ، آغاز شد.
او خود را از شاگردان «بشری حسینی خامنهای» و «خانم حداد» معرفی كرد و از تجربه حضور در كلاسهای ادبیات و جامعهشناسی آنان سخن گفت.
به روایت او، فضای كلاسها با مشاركت جمعی، خوانش شعر و گفتوگو درباره مفاهیم ادبی همراه بوده و معلم تلاش میكرد محیط رسمی كلاس را به محفلی تعاملی تبدیل كند.
در بخش دیگری از گفتوگو، شاگرد این معلم از «روحیه جستجوگری» و «فروتنی» او سخن گفت و تأكید كرد كه هویت خانوادگیاش در كلاس برجسته نمیشد. روایت ارائهشده تلاش داشت تصویر یك معلم «مادرانه» و «پژوهشمحور» را ترسیم كند؛ شخصیتی كه علاوه بر تدریس، بر تربیت ذهنی و اخلاقی دانشآموزان نیز اثر گذاشته است.
سپس ارتباط برنامه با «ریحانه سلامی»، دختر سردار شهید سلامی، برقرار شد. او در سخنانش، پدرش را شخصیتی «مقتدر در میدان» و در عین حال «عاطفی در خانواده» توصیف كرد. در این بخش، تأكید ویژهای بر رابطه عاطفی میان اعضای خانواده، توجه سردار سلامی به همسر و فرزندان و نیز تبعیت او از رهبری جمهوری اسلامی دیده میشد.
ریحانه سلامی همچنین به دیدارها و ارتباط خود با دختران رهبر جمهوری اسلامی اشاره كرد و آنان را افرادی «فرهیخته»، «اهل مطالعه» و «علمدوست» خواند.
او با اشاره به تحصیلات و فعالیتهای آموزشی آنان، این سبك زندگی را الگویی از «آقازادگی» مبتنی بر دانش، فروتنی و خدمت توصیف كرد.
از منظر تحلیلی، ساختار این گفتوگو بر «روایتسازی عاطفی» استوار بود؛ روایتی كه در آن، چهرههای سیاسی و نظامی نه از منظر قدرت رسمی، بلكه از زاویه روابط خانوادگی، معلمی و اخلاق فردی بازنمایی میشوند. استفاده مكرر از واژگانی چون «مادرانه»، «عاشقانه»، «فروتنی» و «خدمت» نیز در همین چارچوب قابل ارزیابی است. برنامه كوشید با تلفیق خاطرات شخصی، سوگواری و مفاهیم ارزشی، پیوندی احساسی میان مخاطب و شخصیتهای مورد اشاره ایجاد كند.
